BE magazine

December 3rd, 2009

ผมแทบไม่ต้องสาธยายความเป็น อุดม แต้พานิช เลยแม้แต่นิด เพราะวิถีในการดำเนินชีวิตที่เด่นชัดกับคาแรกเตอร์ที่ชัดเจน สร้างปรากฏการณ์ตลอดระยะเวลาที่เขาเดินอยู่ในสายงานศิลปะ เขาสร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะ จนกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลทางความคิดของผู้คนจำนวนมาก เชื่อหรือไม่… มุมตลกของเขาถูกผู้คนนำกลับไปเล่นต่อมากที่สุดคนหนึ่ง
อุดม แต้พานิช ไม่ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ พอใจง่ายๆ กับทุกสิ่งทุกอย่าง เป็นความฝันที่มันสนุกๆ ฝันไกลๆ ไม่จำเป็นต้องไปให้ถึงก็ได้ ความฝันล่าสุดที่เขาเล่าให้ผมฟัง ช่างเป็นความฝันที่เรียบง่าย สะท้อนการเดินทางอย่างช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไป ไม่ยึดติด อะไรทำให้ชายจมูกโตอารมณ์ขันถึงได้นึกคิดเช่นนี้ อะไรที่ทำให้เขาพร้อมต่อการขึ้นเวทีโชว์ศิลปะการเอาตัวรอดคนเดียวกับครั้งที่ 8 ที่จะมาถึง แล้วอะไรกันที่ทุกท่านต่างค้นหา สิ่งเหล่านั้นคือ… อะไร

• ถ้าให้เลือกสถานที่ที่สามารถไปโชว์ สแตนด์อัพ คอมเมดี้ได้ 1 ที่ในโลก สถานที่ใดที่คุณใฝ่ฝัน
คิดว่าผมสมปรารถนาไปแล้วนะ ตอนที่ไปเล่นที่นิวยอร์ก ที่ได้ไปเล่นในโรงแมนฮัตตันเซ็นเตอร

• มองว่าเรื่องตลกหรืออารมณ์ขัน สำคัญกับชีวิตคนเรามากน้อยแค่ไหน
ถามกลับไปเลยดีกว่า ถ้าโลกนี้ไม่มีอารมณ์ขันน่ะ ถามว่ายังอยู่กันได้ไหม? อารมณ์ขันเนี่ย มันเป็นเหมือนผงชูรสของโลกเลยล่ะ จริงอยู่มันทำให้ผมร่วง แต่ว่ามันก็ทำให้กินอาหารอร่อยขึ้น แล้วก็อารมณ์ขันถ้าเป็นรถก็เหมือนโช้คอัพน่ะ ถามว่าขับรถไม่มีโช้คได้ไหม ได้! แต่มีโช้คแล้วมันดีกว่าไหม? เพราะว่าบางทีตกหลุมใหญ่ๆ หลุมชีวิตคุณน่ะ ใหญ่ๆ แต่ว่าบางที อารมณ์ขันเนี่ยมันทำให้ลดแรงกระแทกได้ ยกตัวอย่าง คุณมีแฟน มีคนรัก บางเวลาคุณทะเลาะกันเนี่ย บางครั้งอารมณ์ขันมันทำให้เรื่องใหญ่ๆ กลายเป็นเรื่องเล็กๆ ได้ งอนกัน แทนที่จะงอนกัน 10 วัน บางทีอาจจะหายในช่วง 10 นาทีก็ได้ อารมณ์ขันมีประโยชน์ต่อโลก จนผมคิดว่าขาดกันได้หรือ? ขาดกันได้หรือเปล่าล่ะ?

• อะไรคือความสำเร็จรูปของคนสมัยนี้ ทำไมถึงเป็นแบบนี้
ผมคิดว่าเกิดจากการที่เราเคยชินกับทุกอย่างที่มันมาเร็วๆ เราขอเน้นย้ำนะ เราเคยชินกับทุกอย่างที่มันมาเร็วๆ แต่ก่อนเขียนจดหมาย เขียน คิด ด้วยหนังสือ เตรียมกระดาษ พับจดหมาย ไปไปรษณีย์ เลือกแสตมป์ให้มากขึ้นถ้าส่งใคร แปะ เลียน้ำลาย แปะ (ตบมือประกอบ) หยอดตู้ รอ 5 วัน 3 วัน 1 อาทิตย์ รอเขาตอบกลับมา นี่คือกระบวนการ ทุกวันนี้ บีบีในชั่วพริบตา แต่ก่อนดารากว่าจะได้เจอกัน กว่าจะรู้ว่าเขาทำอะไร ไม่มีทางที่ใครจะได้คุยกับดารา โอ้ย… เดี๋ยวนี้ทวิตเตอร์ เขามาบอกกับเราหมดว่าเขาทำอะไรที่ไหน คุยกับเขาได้ด้วย สามารถ แม้กระทั่งนายกฯ ก็ยังสามารถสัมผัสเขาได้ ทุกอย่าง เร็ว สั้น ทุกอย่างมันมาเร็วหมด
ผมจะสรุปอันนี้ให้ละกัน ตอนนี้ผมว่าความสำเร็จเหมือนผลไม้ ต้องบ่มถึงจะมีรสซาติที่ดี เรากินก่อนก็ได้ แต่ว่าบางทีรสชาติมันก็ไม่ค่อยดีเท่าที่ควร ต้องอดทนรอนิดนึง ของอย่างนี้มันมีเวลาของมัน

• ความฝันล่าสุด ณ ปัจจุบัน
ไปอยู่เชียงใหม่ ทำมาหากินเล็กๆ น้อยๆ แล้วก็มีโรงหล่อเซรามิก มีเตาเซรามิกของตัวเอง แล้วก็ขายไอติม แล้วก็ทำโรงเซรามิกที่ให้คนกินไอติมมาปั้นถ้วยเอง แต่ในชีวิตจริงถ้วยเซรามิกนี่ต้องมาปั้นก่อนอาทิตย์หนึ่ง แล้วต้องไปผ่านกระบวนการเผา การเคลือบ อย่างน้อยก็น่าจะ 10 วัน หมายถึงว่าคุณมากินวันแรก คุณมา มากินแล้วคุณก็มาปั้นถ้วยที่คุณอยากมีไว้ใส่ไอติม เดี๋ยวเราเผาให้ แล้วครั้งต่อไปที่คุณมากินน่ะ คุณก็มากินถ้วยของคุณเอง ฝันแค่นี้ล่ะ เล็กๆ
มีที่ดินอยู่ที่เชียงใหม่เป็นสวนต้นไม้เยอะๆ เลย แล้วผมก็คิดว่าผมจะเอาร้านไอติมน้อยๆ ของผมเนี่ย ไปตั้งอยู่ในนี้ วันๆ เราก็ ปั้น วาดๆ อะไรของเราไป อยากให้มันมีบรรยากาศของคนที่มาใช้ชีวิตช้าๆ กินอะไรเย็นๆ ใจเย็นๆ ผมอยากทำสเปซตรงนั้นให้มันเป็น ‘สโลว์ฟู้ด’ กินอะไรให้ใจเย็นๆ หน่อย คือไม่ผิดอะไรที่คนเราจะรีบ เพราะโลกเราทุกวันนี้มันเร็วไปหมด ใช่ไหม? แต่ว่ามันคงน่าสนุกนะ ที่ตรงนี้เนี่ยคือจะไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต ก็นั่งกินกันอยู่อย่างนี้ล่ะ เพราะปกติทุกที่นะคุณตอนนี้ถ้าคุณทำร้านกาแฟ คุณก็ต้องมีอินเทอร์เน็ต Wireless, Hi-speed ไม่งั้นเขาคงจะไม่เข้า แต่ที่ตรงนี้อาจจะเป็นที่ที่ทำอะไรที่มันช้าๆ หน่อยอย่างนี้ นั่นก็เป็นความฝันที่มันสนุกๆ ฝันไกลๆ ไปไม่ถึงก็ได้…

คุณสามารถอ่านบทสัมภาษณ์ฉบับเต็มได้ใน นิตยสาร BE

Entry Filed under: News, interview